به ملازمان سلطان

به ملازمان سلطان که رساند این دعا را      که بشکر پادشاهی زنظر مران گدارا

شرح بیت

باید به همراهان سلطان کسی خواسته مارا برساند ، که بخاطر قدرت و تسلط پادشاهی از نظر خود گدایان را دورمکن ، قدرت و تسلط برجهان هستی مخصوص خداوند متعال است بنابراین اشخاص نمی توانند براشیا وانسانها سیطره داشته باشند ، و هرکس و یا هر شی به تناسب توانائی و قدرت خود می تواند بردیگری  غلبه نماید منظور این نیست که گدایان و ناداران بخاطر وصول به دارائی و یامتاع دنیوی از پادشاهان و قدرتمندان  پیروی نمایند و یا به آنها التماس کنند ، اگر کسی چنین اندیشه ای داشته باشد نمی توانیم اینگونه اشخاص را در ردیف انسانهای آزاده و متعهد قراردهیم ، زیرا که در منطق آزادی و عشق چنین تصوری وجود ندارد بلکه عشق ورزیدن یعنی با قدرتمندان و زورمندان روزگار ستیز داشتن است عشق ورزیدن یعنی اعتقاد به آزادی انسان داشتن است ، عشق ورزیدن یعنی عدالت اجتماعی و انسانی را سرلوحه زندگی خود قراردادن است ، پس سلطان در این بیت به معنی حجت حق است ، حجتی که سرچشمه هستی به او وابسته است و باید از او درخواست کنیم که به دعاها و خواسته های ما عنایت خاصی داشته باشد ومارا به طرف درست اندیشیدن و بسوی خدا دانی نه خداخوانی هدایت نماید و دیده مارا باز کند و به ما بینائی و بصیرتی عطا کند که در سایه آن بینائی و بصیرت ، بتوانیم حق را از باطل تشخیص داده و خویشتن را به سوی انسانیت و انسان دوستی سوق دهیم.