مژه سیاهت

مژه سیاهت ارکرد بخون ما اشارت         زفریب او بیندیش و غلط مکن نگارا

شرح بیت

زیبائی و طراوت و نور خداوندی آنچنان در دل سالک و عارف واقعی نفوذ کرده که اورا از خود بیخود نموده است و آتش درونی خودرا در قالب الفاظ و کلمات نغز و شیوا نسبت به محبوب و معشوق و یا معبود خود ابراز می نماید بنابراین عشق واقعی در تمام موجودات وجوددارد و ادامه زندگی آنها منوط به عشق است ، و اگر عشق ورزیدن نباشد حیات معنی و مفهوم خودرا از دست می دهد و لکن این ودیعه الهی در انسان شدیدتر است ، چنانکه انسان به خاطر رسیدن به معبود دست به آب و آتش می زند و به فراخور حال و برداشت خود از موضوع مربوطه به فعالیت و تلاش خود ادامه می دهد و اگر عشق ورزیدن را از انسان و موجودات هستی سلب نمائیم همه چیز منجمد می گردد پس باید خطا را از صواب تشخیص دهیم و فریب جاذبه های ظاهری دنیارا نخوریم و پیش از این شیفته متاع کاذب دنیا نشویم ، و باید به نگارو معشوق واقعی عشق بورزیم و خویشتن را از هواهای نفسانی برهانیم ، اگر افکار و اندیشه های پلید را از اذهان بزدائیم به آرامش واقعی خواهیم رسید ، و درپرتو چنین آرامش زندگی شیرین و جذابتر می گردددر آن هنگام که اگر حسن و زیبائی معشوق عالم آرا را در ذهن تجسم نمائیم و بادیده عمیق به آن بنگریم غموم عالم هستی را فراموش خواهیم نمود، و لحظه وصال به معشوق از آمال و آرزوهای همیشگی ما خواهد شد ، و آنچه که برای ما اهمیت دارد همانا لحظات آتشین وصال به محبوب و مراد خویش است ، اگر بتوانیم در خویشتن تحولاتی بوجود آوریم و خودرا از آلایشهای منفی درونی پاک سازیم و صلح و صفا و عشق و ایمان را جایگزین ناپاکی ها بنمائیم دنیای ما دگرگون خواهد شد همه چیز چهره واقعی خودرا پیدا خواهد نمود .