دل عالمی

دل عالمی بسوزی چو عذار برفروزی      تو از این چه سود داری که نمی کنی   مدارا

شرح بیت 

فروزش زیبائی تو دل عالمیان را می سوزاند عالمیان شیفته جمال تواند در آن هنگام که رخت را از پرده برون می کنی تشنه گان حقیقت را حیران می سازی ،سوختگان طریق وصال با دیدن جمال تو تاثیرعمیقی در خویشتن بوجود می آورند و بخاطر تو از همه چیز می گذرند و حیات برای آنها مفهوم و معنی دیگری پیدا می کند و اندکی از عالم ماده می برند و به عالم معنی می نگرند لذتی که از عالم معنی حاصل میگرددبا هیچ چیز قابل مقایسه و سنجش نیست زیرا تفکرات و اندیشه های زیبای معنوی بسیار عمیق تر از آن است که اندازهای مادی برای آن تعین شود و با ابزارهای مادی مورد ارزیابی قرارگیرند ،بنابراین سوختن و سوزاندن از فعل و انفعالات اصلی عالم هستی است اگر سوزش نباشد زندگی ارزش واقعی خودرا از دست می دهد برای ادامه حیات باید سوخت و بخاطر  معشوق باید از هستی خود گذشت زیبائی و طراوت معشوق به مراتب بهتر از زیبائی و لذایذ کاذب عالم مادی است عاشق بایستی از معشوق بخواهد تا معشوق با او مدارا نماید و آتش عشق را مداوم در وجود او شعله ورسازد ، زیرا که عاشق شدن کار هرکس نیست ، معشوق راباید از چشم عاشق نگریست ، افرادی که خودرا با خس و خاشاک آلوده می سازند هرگز نمی توانند در زمره عاشقان واقعی قرارگیرند.