چندان بود

چندان بود کرشمه و ناز سهی قدان       که آید بجلوه سرو صنوبر خرام ما

شرح بیت

فخر و ناز بلند قامتان به اوج خود رسیده است ،  و زیبائی و بلندی سرو آنچنان برای دوستدارن واقعی ظاهر و آشکار شده است ،  که تبین بلندی قدو قامت آن مشکل است ،  رفتار آرام و طراوتبخش معشوق عاشق را شیفته خود می سازد ،  ظاهرا سخن از قد و قامت یار است که به سرو صنوبر تشبیه شده است .  ولی باطن قضیه ، چیزی دیگری است .  قدرت و اراده خالق متعال چنان به موجودات هستی نظم بخشیده است که مشاهده عینی و تفکر درامورات هستی عارف و عاشق را به حیرت وامی دارد .  تحیر عارف واقعی از مقوله شک و تردید نیست  . زیرا که روح بلند و لطیف عاشق و عارف چنان در معشوق ذوب شده است که همه چیز آفرینش را در ذات او می بیند .  ودربینش ودیدگاه عارف شبهه و شک مفهومی ندارد  . لذا عارف مفاهیمی همانند سرو، صنوبر ، و سهی قدان و غیره را جلوه های از عظمت پروردگار می داند ،  ومخلوقات راآفریده خالق منان تلقی می کند.