کشتی نشستگانیم ای باد شرطه برخیز باشد که باز بینم دیدار آشنارا
در این کشتی طوفان زده نشیمن اختیارنموده ایم ای باد بهاری برخیز و مارا از طوفان عظیمی که تهدیدمان می نماید نجات بده تا روزی فرا رسد دوباره روی آشنا را مشاهده کنم ، در این بیت مراد از کشتی همان کشتی حضرت نوح می باشد که در اثر بروز طوفان از بین رفت و سرنشینان آن نابود گردید ولی افراد صالح و متقی از آن حادثه و حشت انگیز جان سالم بدر بردند و عده ای که اعتقاد به حقایق هستی نداشتند و زندگی دنیوی را جاودانه می پنداشتند و معتقد بودند که تا ابد در این دیار باقی خواهند ماند و از لذایذ فانی دنیا متمتع خواهند شد و هرروز بساط ظلم و ستم را برپا می کردند و زیردستان و همنوعان خودرا آزار و اذیت می نمودند و با امید کامل که همیشه باقی اند به اعمال ننگین خود ادامه می دادند خدای متعال هم با اعزام طوفان سهمناکی همه طاغوتیان زمانه را از بین برد . ولی یاران صدیق حضرت نوح از آن حادثه خانمانسوز نجات یافته و به دیدار همدیگر شتافتند و با ذکر دعا و ثنا به درگاه خداوند منان شکر گذاری خود را اعلام نمودند ، اگر انسان آنچه که در دست و یا در اختیار دارد قانع نباشد و زیاد از حد بطلبد مگر در اندوختن علم و دانش و فن آوری روز ، به آتش طغیان خواهد افتاد و در آن آتش سوزناک خواهد سوخت و آنچه را که قبلادر دست داشته آن را نیز از دست خواهد داد ، برای اینکه چهره زیبای معشوق خودرا مشاهده کنیم لازمه این است که به در خواستهای او پاسخ مثبت دهیم و از غرق شدن کشتی نوح عبرت بگیریم و خودرا با موازین و معیارهای او تطبیق دهیم .
برچسب:
نویسنده: فاطمه عباسیان